اتوبوس

           داخل اتوبوس جای سوزن انداختن نیست ،‌همه صندلی ها پر شده و چند برابر آن جمعیت سرپا ایستاده اند و با حسرت آنهایی را که نشسته اند ،‌تماشا می کنند و در دل خدا خدا می کنند که در ایستگاه بعدی مسافری که روی صندلی نشسته پیاده شود تا شاید شانس بیاورند و از فشار جمعیت خلاص شوند .اتوبوس آنقدر شلوغ است که اگر کسی بخواهد پیاده شود باید یک ایستگاه قبل خودش را آماده کند در این میان خیلی وقت ها پیش می آید که به دلیل ازدحام جمعیت ، مسافری نتواند در ایستگاه مورد نظر پیاده شود و آن وقت است که درگیری لفظی بین مسافر و راننده می انجامد .

آن پایین وضعیت به مراتب بدتر است آنها که به هیچ قیمتی حاضر نیستند ، تا رسیدن اتوبوس بعدی انتظار بکشند خود را به درهای اتوبوس در حال حرکت چسبانده اند که شاید دل مسافران به رحم آید و کمی مهربان تر بایستند تا  آنها نیز بتوانند خودشان را به داخل بکشند . راننده با دیدن این وضع فریاد می زند ” هل ندهید تا چند دقیقه دیگر اتوبوس می آید” اما مسافران بی اعتنا به حرفهای راننده همچنان در تلاشند حتی به قیمت ماندن در بین درها و به جان خریدن خطر سقوط از اتوبوس در حالل حرکت خود را به مقصد برسانند.

        تجربه به مسافران ثابت کرده صندلی خالی یک رویا بیش نیست پس صندلی در اتوبوس مانند الماس کمیاب است.

نگارنده : عرشیا قاسمی