تاب آوری – سخن سوم

#تاب_آوری
سخن #سوم
📌📣‍ راهکار های افزایش تاب آوری

۴) هدف گذاری:

داشتن هدف در زندگی و توانمندی برای هدف گذاری، شاخص مهمی در تاب آوری است. فردی که هدف گذاری را به زندگی خویش ضمیمه می کند، جهت گیری آینده خود را افزایش می دهد و او می تواند به زمان شخصی ساختار دهد. فردی که اهدافی را تعیین می کند برای تحقق بخشیدن به آنها کار خواهدکرد. تلاش برای این منظور و خود دستاوردها، منبعی برای خشنودی و رضایت فرد خواهد بود.

۵) اقدام های قاطعانه کردن:
برخی افراد ممکن است منفعل باقی بمانند هنگامی که با مساله ای مواجهه می شوند و منتظر می مانند که تا مسائل خودشان حل شوند. این نوع برخورد با مسائل، شاخصی از عدم تاب آوری است. در مقابل، توانمندی برای عمل جسورانه در موقعیت های نامطلوب به منظور حل مسائل می تواند شاخصی از تاب آوری باشد.

۶) پذیرش اینکه مسائل شیوه هایی برای خود-کاوی هستند:
شخصی که با مساله ای در زندگی مواجهه نمی شود، این منجر به یک زندگی حمایت کننده می شود، این شخص فرصتی را برای شناخت خود نداشته است. درواقع، مسائل فرصت هایی برای خود-کاوی می باشند. افرادی که مسائل را به صورت فرصت هایی برای خود-کاوی می بینند، افراد تاب آوری هستند.

۷) پرورش دیدگاه مثبتی از خود:
دارا بودن اعتماد به نفس و اعتماد به قابلیت های شخصی خود شاخصی از تاب آوری است. قبل از سعی برای حل موفقیت آمیز مسائل، فرد بایستی به توانایی خود برای انجام آن باور داشته باشد. شخصی بدون این باور نمی تواند گام های ضروری را برای حل مسائل بردارد.

۸) تجسم چیزها در دورنما:
اگر فردی که با موقعیت های نامطلوب زندگی مواجه می شود، آنها را با دورنمایی مختصر ارزیابی کند، این موقعیت های مشکل ممکن است بزرگتر از آنچه می باشند به نظر رسند. به این دلیل ارزیابی موقعیت های مساله در بافتی گسترده، شاخص مهم تاب اوری است. افرادی که می توانند آن را انجام دهند، می توانند مساله را به طور واقع بینانه تری درک کنند بدون اینکه بار هیجانی قوی آن را بر دوش کشند. حفظ

۹) خوش بین بودن:
حفظ نقطه نظر خوش بینانه به عنوان شاخص مهمی از تاب آوری ملاحظه می شود. افراد خوش بین انتظار دارند که چیزهای خوب اتفاق افتد، در حالی که افراد بدبین می ترسند که اتفاق های بدی رخ دهد.